Historia pałacu

Mamy szczęście pracować w wyjątkowo pięknym miejscu. Siedziba naszej firmy mieści się w zabytkowym pałacu. Na tej stronie można obejrzeć kilka archiwalnych zdjęć, a także poczytać o burzliwych dziejach pałacu.

Historia wsi Bobrowniki

Bobrowniki były niemiecką (do roku 1945) prężnie działającą wsią rolniczą, o czym świadczy chociażby sama nazwa Bewersdorf – Bewer oznacza bowiem chłopa, natomiast Dorf – wieś.

Bobrowniki znajdowały się w rękach wielu właścicieli. Początkowo należały do starego lenna rodziny von Zitzewitz, co potwierdzają nadania lenna z 1485 i 1529 roku oraz późniejsze. Następnie w 1563 roku przejął je ród von Somnitz. Po około 250 latach Bobrowniki trafiły w ręce Ernsta Gustava von Mitzlaff z Wiatrowa (Viatrow), który był jednocześnie właścicielem Damna (Dammen) i Wielkiej Wsi (Großendorf). W wyniku uwłaszczenia chłopów w 1828 roku von Mitzlaffowie zmuszeni byli do oddania części swojego majątku chłopom. Wieś rozwijała się jednak prężnie i w tamtym czasie powstały m.in. gorzelnia i spichlerze. W 1864/65 w jednym z najpiękniejszych parków na Pomorzu został wybudowany pałac.

Po podniesieniu cła w rolnictwie, Bobrowniki przechodziły z rąk do rąk. W 1885 roku dobra ziemskie w Bobrownikach nabył baron von Stackelberg. Już 12 lat później w 1897 roku Bobrowniki zostały przejęte przez Landbank (bank krajowy) w Berlinie, który na nowo wymierzył wieś i wysiedlił część mieszkańców. Następnymi właścicielami byli Gustav Mach (1898), Franz von Böttinger (1900), Karl Paduck (1908). Ostatnim właścicielem wsi od 1924 do 1945 roku był Wilhelm Steifensand. Należące do niego dobra liczyły wówczas 450ha ziemi uprawnej, 54 ha łąk, 33 ha pastwisk, 287 ha lasów, 16 ha terenów przynależących do pałacu i dróg, a także 5 ha terenów wodnych. W stajniach i stodołach znajdowało się wówczas 50 koni, 200 sztuk bydła i 26 owiec. Poza tym we wsi znajdowało się 16 gospodarstw rolnych.

W 1945 roku Bobrowniki zostały przejęte przez Rosjan. Dobra ziemskie zostały ograbione, a kosztowności wywiezione do Rosji. W Borownikach stacjonował rosyjski sztab, którego zadaniem było odtransportowanie zboża, bydła i maszyn rolniczych do Rosji. Rosjanie pozostali w Bobrownikach do 1951/52 roku. Wtedy też wieś trafiła do rąk Polaków, a niemieccy mieszkańcy opuścili Bobrowniki. Dla dzieci pozostałych tam Niemców do 1956 prowadzona była niemiecka szkoła (Pagel 1989). Powoli jednak Bobrowniki odzyskiwały dawną świetność, a wieś zachowała rolniczy charakter. Do listopada 1992 działało tu Państwowe Gospodarstwo Rolne, a od 1994 przedsiębiorstwo Farm Frites Poland Dwa specjalizujące się w uprawie ziemniaków.

Historia kompleksu pałacowo-parkowego

Kompleks pałacowo-parkowy w Bobrownikach powstał w drugiej połowie XIX wieku. Park o powierzchni 14,4 ha, który uznawany jest za jeden z najpiękniejszych parków na Pomorzu, założono wykorzystując w jego układzie położenie na wschodnim zboczu doliny Łupawy oraz bogatą rzeźbę terenu. Pałac został wybudowany na terenie parku w latach 1864-65 przez Franza von Mitzlaff. Jest on pięknie usytuowany na polanie przy krawędzi wąwozu, skrajnie w stosunku do parku. W skład kompleksu wchodziły również parkowy pawilon, kaplica grobowa właścicieli znajdująca się w odległości 300 metrów od pałacu (Szalewska i in. 1977). Budynki te nie zostały zachowane jednak do dnia dzisiejszego.

Właściciele kompleksu zmieniali się kilkakrotnie. Majątek został przejęty w 1890 przez szlachciankę Freifrau von Stackemberg, a na skutek podupadania gospodarki przeszedł w ręce Brandenburgów, a w 1898 został przejęty przez Gustava Macha. W 1900 roku właścicielem został von Böttinger, który sprzedał następnie majątek Karlowi Paduckowi (1908). W latach od 1924 do 1945 właścicielem był ród von Steifensand (Pagel 1989). Po wojnie do 1992 roku w pałacu znajdowała się siedziba Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Od roku 1996 roku w pałacu znajdują się biura gospodarstwa rolnego Farm Frites Poland Dwa.

Zarówno park jak i pałac były przez kolejnych właścicieli adaptowane i przebudowywane. I tak np. dopiero około 1920 roku stworzono część parku przed pałacem – wzdłuż drogi dojazdowej posadzony został żywopłot, a na przedłużeniu osi pałacu usytuowano fontannę, która zachowała się do dzisiaj.

Ze względu na brak środków finansowych w czasie funkcjonowania Państwowego Gospodarstwa Rolnego pałac stracił na swojej dawnej świetności i dopiero całkowita renowacja obiektu wykonana przez Farm Frites Poland Dwa na początku XXI wieku przywróciła jego dawny blask.

Neoklasycystyczny pałac o powierzchni użytkowej 1680 m2 ma dwie kondygnacje. Pierwsze piętro miało charakter reprezentacyjny, a drugie natomiast mieszkalny. Na parterze zachowały się do dziś ozdobne schody, piec kaflowy, lustro oraz fragmenty sztukaterii np. rozeta na suficie. Dziś na parterze budynku znajdują się pomieszczenia biurowe, natomiast piętro pałacu zostało przerobione na apartamenty dla przyjezdnych gości.

Po zachodniej stronie wznosi się sześcioboczna 30-metrowa wieża, z której roztacza się piękny widok na okoliczne wsie doliny rzeki Łupawy.Park położony na północ od pałacu w większości zachował swój pierwotny charakter. Można wyróżnić dwie główne części leśną i przypałacową. Na jego terenie znajdują się pomniki przyrody – buki o obwodach pni 420 cm390 cm, 340 cm i 330 cm, dęby szypułkowe o obwodach pni 435 cm i 570 cm, a także lipa drobnolistna o obwodzie pnia 425 cm (Z. Sobisz, M. Truchan 2005).

historia palacu